Format zapisu numeru telefonu

 

Sposób zapisu numeru telefonu

Szkoda, że tak często numery telefonu podaje się w nieoptymalnej postaci. Jest jednak pewien w miarę UNIWERSALNY format zapisu numeru telefonu:

+AB(CD)EFGHJKL

w którym oczywiście wszystkie litery są cyframi. AB to wskaźnik kraju (nie zawsze dwucyfrowy), CD to ewentualny numer strefy numeracyjnej wewnątrz kraju (nie zawsze dwucyfrowy, a nawet nie zawsze występuje), zaś E…L stanowią dalsze cyfry numeru telefonu (nie zawsze jest ich siedem).
Oto możliwe wersje praktycznego użycia tego formatu:

1.    +49(30)1234567

2.    +49170456789

3.    +48223456789

4.    +48602456789

 

Wersje te odnoszą się do zapisu odpowiednio następujących typów numeru telefonu:

1.    Telefonów „geograficznych” zarejestrowanych w kraju z tzw. OTWARTYM planem numeracji krajowej, a więc gdy wewnątrz kraju (w tym wypadku kraju o numerze 49 – Niemcy), występują numery stref numeracyjnych (w tym wypadku 30 – Berlin). Otwarty system numeracji polega na tym, że wewnątrz strefy pomijamy wybieranie na wstępie numeru w nawiasie;
2.    Telefonów „niegeograficznych” np. komórkowych zarejestrowanych w powyższym kraju;
3.    Telefonów „geograficznych” zarejestrowanych w kraju z tzw. ZAMKNIĘTYM planem numeracji krajowej, a więc gdy wewnątrz kraju (w tym wypadku kraju o numerze 48 – Polska), nie występują numery stref numeracyjnych, choć w tym wypadku prawdopodobnie (nie koniecznie) jest to numer warszawski;
4.    Telefonów „niegeograficznych” np. komórkowych zarejestrowanych w powyższym kraju.

 

Oto zalety takiego zapisu numeru telefonu:

1.      Jest tak krótki, jak to tylko możliwe, bez uszczerbku dla pełni informacji;

2.      Zawiera pełny numer światowy;

3.      Nie zawiera prefiksów.

Przecież „0” nie jest uniwersalnym, jedynym stosowanym prefiksem używanym w każdym kraju z otwartym planem numeracji krajowej, podobnie jak „00” nie jest uniwersalnym prefiksem używanym w każdym kraju do dzwonienia za granicę

4.      Nie zawiera przerw (spacji) np. …123 456 789.

Spacje występujące w powyższym numerze telefonu mogą sugerować preferowanie sposobu jego czytania: sto dwadzieścia trzy, czterysta pięćdziesiąt sześć, siedemset osiemdziesiąt dziewięć, w odróżnieniu od lepszego sposobu, cyfra po cyfrze: jeden, dwa, trzy, cztery pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć. Dlaczego lepszego, o tym poniżej.

5.      Nie zawiera myślników np. …123-456-789.

Myślniki podane w numerze telefonu mogą sugerować preferowanie sposobu jego czytania (patrz powyżej) oraz, co gorsza, oczekiwanie na sygnał

6.      W OTWARTYM planie geograficznej numeracji krajowej, poprzez nawiasy wydzielone są, każdy niezależnie, oba numery kierunkowe: kraju na świecie i strefy numeracyjnej wewnątrz kraju.

Cecha ta ułatwia, lub wręcz umożliwia w OTWARTYM planie numeracji krajowej, telefonowanie zarówno z lokalnej strefy numeracyjnej, z dowolnego innego miejsca w danym kraju, a także spoza kraju.

Ważny kierunek w rozwoju systemów wybierania numerów telefonu

Wzorem niektórych innych krajów, w Polsce 5 grudnia 2005 r. dokonano przejścia z OTWARTEGO planu geograficznej numeracji krajowej (z numerami stref numeracyjnych) do ZAMKNIĘTEGO planu, który oznacza, że numery strefowe (tzw. kierunkowe) w Polsce przestały istnieć i stały się integralną częścią każdego numeru telefonu krajowego. Wcześniej, ZAMKNIĘTY plan numeracji dotyczył w Polsce na przykład telefonii komórkowej, gdzie nie istniały numery stref numeracyjnych czy inne numery kierunkowe, a więc zawsze należało wybrać pełny numer. Obecnie ZAMKNIĘTY plan numeracji krajowej dotyczy w Polsce wszystkich rodzajów telefonii publicznej. W kolejnym etapie, 15 maja 2010 r. nastąpiła w Polsce w połączeniach krajowych powszechna likwidacja prefiksu „0”.

Ten przyjęty w Polsce ZAMKNIĘTY plan numeracji, mimo że przyszłościowy (gdyż czyniący kolejny krok w kierunku unifikacji sposobu wybierania numeru telefonu ze wszystkich telefonów w dowolnej technologii telefonicznej i z dowolnego miejsca), wciąż jednak nie jest powszechnie przyjęty na świecie, a nawet w Europie. Stwarza to pewne problemy w krajach z OTWARTYM planem numeracji krajowej. Choćby takie oto, że należy uwzględniać na przykład informację o strefie lokalizacji używanego w danym momencie aparatu telefonicznego, co w podróży nie musi być oczywiste.

Dopóki nowoczesny ZAMKNIĘTY plan numeracji krajowej nie stanie się powszechnym zjawiskiem obejmując wszystkie kraje świata, dopóty będą istniały tego typu perturbacje z formatem wybierania i w konsekwencji z formatem zapisu numeru telefonu. A definitywnie skończą się one dopiero wtedy, gdy nastąpi światowe upowszechnienie ZAMKNIĘTEGO planu numeracji, a więc gdy (podobnie jak obecnie numer wybierany w telefonii komórkowej) numer każdego telefonu wybierany z każdej sieci na świecie będzie traktowany (podobnie jak adres IP), jako adres światowy nierozerwalnie związany ze wskaźnikiem międzynarodowym, bez podziału na jakiekolwiek prefiksy kraju, strefy numeracyjnej wewnątrz kraju itp.

Dla przykładu, zarejestrowany w Polsce numer telefonu byłby nie tylko z każdego telefonu każdej zagranicznej sieci, ale także z każdego telefonu każdej polskiej sieci (nawet w ramach tej samej miejscowości), wybierany jako 0048xxxxxxxxx, lub +48xxxxxxxxx. W ten sposób powstałby początek ZAMKNIĘTEGO planu numeracji obejmującego w przyszłości cały świat. W takim planie, w analogicznym do powyżej przedstawionego formacie byłby wybierany każdy numer dowolnego telefonu (także stacjonarnego) na świecie z dowolnego każdego telefonu i z każdego miejsca na świecie (także w ramach tej samej miejscowości), gdyż zawsze byłby wybierany pełny „światowy” numer. Byłby to numer dłuższy od dzisiejszego numeru, zaledwie (zależnie od kraju) o kilka cyfr prefiksu międzynarodowego, zaś początkowy „+” lub zera mogłyby być wtedy pominięte. Czy te 2 lub 3 cyfry więcej miałyby istotne znaczenie, gdy z aparatu, zarówno komórkowego, jak i stacjonarnego wybiera się już nie numery, ale imiona, nazwiska i nazwy z listy kontaktów?

Ważny postulat

W Polsce (nawet na tle innych zaawansowanych technologicznie krajów) już dotąd zrobiono wyjątkowo dużo w sprawie ujednolicenia sposobu wybierania numeru z różnych telefonów w różnych technologiach, wprowadzając jednolity nowoczesny ZAMKNIĘTY plan numeracji krajowej. Niestety nie zrobiono jeszcze w Polsce wszystkiego co jest możliwe, gdyż nadal, nie wiedzieć dlaczego, u niektórych operatorów telefonii stacjonarnej, dzwoniąc na numer w Polsce, nie możemy (przeciwnie niż z komórek) wybierać pełnego światowego 11 cyfrowego numeru 0048xxxxxxxxx. Powszechne wprowadzenie możliwości stosowania takiego formatu wybierania numeru, technicznie było już w Polsce możliwe od 5 grudnia 2005 r., a powinien on być wreszcie powszechnie dozwolony, choć, najlepiej, na razie nie koniecznie wymagany (podobnie jak to ma miejsce w telefonii komórkowej w której możemy dzwonić z Polski do Polski +48xxxxxxxxx lub xxxxxxxxx). Proponuje się, aby w Polsce, pozostali jeszcze w tyle operatorzy telefonii stacjonarnej, na własną rękę rozpoczęli wprowadzanie tego standardu, co nie wymaga jakichkolwiek międzyoperatorskich, a tym bardziej międzynarodowych porozumień, a jedynie odpowiedniego przeprogramowania własnych central telefonicznych, aby po prostu ignorowały prefiks „0048”, automatycznie odrzucając ten prefiks z wybieranego numeru. Wtedy byłaby już pełna integracja sposobu wybierania numeru telefonu z sieci telefonii „geograficznej” ze sposobem wybierania numeru telefonu z sieci telefonii komórkowej, w której wszakże od dawna Z KAŻDEGO MIEJSCA możemy wybierać dowolny numer krajowy poprzedzając go znakami +48 lub 0048. Stanowiłoby to początek tworzenia jednolitego światowego ZAMKNIĘTEGO planu numeracji.

Pewną nadzieję na integrację sposobu wybierania numeru telefonu, budzi rozwój telefonii komórkowej, a także kosztem zanikającej stacjonarnej PSTN - telefonii VoIP, a tej ostatniej w wersji „wysyłkowej” (gdy pakiet logowania z przydzielonym jakimś konkretnym „geograficznym” numerem telefonu, przesyłany jest przez operatora do dowolnie na świecie zlokalizowanego abonenta). Telefonia VoIP „mentalnie” traktowana jest jako „stacjonarna”, ale, co najmniej ta jej „wysyłkowa” wersja, nie wiąże abonenta z zakończeniem konkretnej linii telefonicznej. Aparat może więc być zainstalowany w dowolnym miejscu świata i funkcjonować poprzez internet. Telefon VoIP, w kontekście sposobu wybierania numeru, z konieczności powinien więc być traktowany jak telefon ruchomy. Zresztą często jest rzeczywiście telefonem ruchomym, gdy funkcjonuje nie poprzez bramkę VoIP (SiP) z tradycyjnym stacjonarnym aparatem telefonicznym, ale w postaci aplikacji na smartfona. Tak więc, w telefonii VoIP właściwie obligatoryjnie umożliwia się, tak jak w telefonii komórkowej, możliwość wybierania pełnego numeru światowego.

Przy okazji wspomnienia tej technologii, należy zaznaczyć, że pojawia się tu pewien niebagatelny problem braku standardowej lokalizacji przez zespół ratowniczy, aparatu wybierającego numer alarmowy.

Sposób czytania numeru telefonu

Format zapisu numeru telefonu (zresztą także wszystkich innych długich numerów) bez przerw i myślników, a szczególnie związany z tym sposób czytania go cyfra po cyfrze, uważa się za lepszy z trzech powodów:
•  Jest krótszy,
•  Jest lepiej zrozumiały, szczególnie dla osób słabo znających język i dla systemów automatycznych,
•  Fonetycznie brzmi zawsze jednakowo, co ułatwia słuchowe zapamiętanie i identyfikację usłyszanego numeru z wcześniej zapamiętanym.
Na przykład osiemdziesiąt jeden, osiemset osiemdziesiąt sześć, trzydzieści jeden, siedemdziesiąt osiem, brzmi zupełnie inaczej niż osiemdziesiąt jeden, osiemdziesiąt osiem, sześćdziesiąt trzy, sto siedemdziesiąt osiem, a jeszcze inaczej niż: osiemdziesiąt jeden, osiemdziesiąt osiem, sześćset trzydzieści jeden, siedemdziesiąt osiem. Tymczasem przecież to wciąż ten sam numer i jeszcze bynajmniej nie wszystkie możliwości jego dowolnego czytania. A wszakże najlepiej brzmi: osiem, jeden, osiem, osiem, sześć, trzy, jeden, siedem, osiem. Zawsze jednakowo i oszczędnie w ilości wypowiadanych sylab, które nie powinny się pojawiać, jeśli nie wnoszą żadnej treści, jak sylaby: dzieści, naście, dziesiąt, set.
W szczególnych przypadkach, czytanie inne niż cyfra po cyfrze, może prowadzić nawet do błędnej interpretacji numeru, na przykład gdy numer 5001782 czytamy: „pięćset, siedemnaście, osiemdziesiąt dwa”, możemy zrozumieć 51782.

Sposób zapisu adresu

Jeszcze o preferowanym formacie zapisu adresu, szczególnie gdy spodziewamy się międzynarodowej wymiany korespondencji:

PL-24-100 Puławy, ul. Fieldorfa Nila 8/4B

Zaprezentowany format zapisu adresu, zawiera pewien powszechnie w świecie używany dodatek określający kraj. Dodatek ten to krótki literowy kod kraju, poprzedzający cyfrowy kod pocztowy. W Polsce, zupełnie niesłusznie, rzadko używa się takiego adresowania.

Wymiary wizytówki

Gdy już wiemy, jak najkrócej podać pełną informację o naszym adresie i numerze telefonu, możemy zaprojektować nie tylko elektroniczną wizytówkę (w bazie danych komputera), ale także tradycyjną wizytówkę kartonową. Istnieje pewien znormalizowany na całym świecie (norma ISO 7810) format wymiarowy wszelkich kart kredytowych, bankowych, telefonicznych itp. oraz tzw. „plastikowych” dokumentów. Te znormalizowane wymiary są następujące: szerokość 85,6 mm, wysokość 53,98 mm.

W tym formacie wykonywane są też wszelkie futerały, portfele, wizytowniki i inne pojemniki na znormalizowane karty. Nie ma więc chyba powodu, aby wizytówka miała mieć inne wymiary i nie pasowała do reszty, chyba że miałaby to być wizytówka na szczególne okazje. Wtedy może mieć nie tylko nietypowe wymiary, ale nawet kształty.

 

Ostatnia aktualizacja strony: 2018-01-10
strona główna