Odbicie lustrzane

 

Z pewnego punktu widzenia, w przyrządzie optycznym często jest bardzo ważne to, czy obserwowany obraz jest prosty, czy odwrócony. Odwrócenie obrazu jest czym innym niż jego obrócenie. Odwrócenie to inaczej odbicie lustrzane. Jedynie odwrócenie obrazu zmienia jego orientację w ten sposób, że na przykład gwint prawoskrętny staje się lewoskrętnym, co na ogół jest ważniejsze niż to, czy obserwowana nagwintowana śrubka ma łeb z prawej strony obrazu czy z lewej, co jest efektem jedynie obrócenia.

 

W przyrządzie optycznym, obrócić obraz mogą soczewki, lub ich zespoły, ale odwrócić obraz może jedynie odbicie promienia, np. od zwierciadła, ale też od powierzchni styku dwóch optycznych ośrodków. Wtedy mamy do czynienia z całkowitym wewnętrznym odbiciem, albo z wewnętrznym odbiciem częściowym. Aby odbicie od powierzchni nie odwróciło obrazu, należy zachować parzystą liczbę odbić. Ta zasada dotyczy wszelkich przyrządów optycznych zawierających lustra, pryzmaty, lub wykorzystujących wewnętrzne odbicie.

 

Dla przykładu, jeśli mamy do czynienia z teleskopem newtonowskim, w którym oprócz zwierciadła głównego (wklęsłego), jest tzw. lusterko „boczne” (np. płaskie), mamy do czynienie z dwoma odbiciami, wobec tego obraz nie jest odwrócony i to niezależnie od jakichkolwiek soczewek, które znajdują się na drodze promieni, np. soczewek okularu.

 

Innym dobrym przykładem jest pryzmat pentagonalny w lustrzance jednoobiektywowej. W tym zastosowaniu, w rzeczywistości nie jest to prosty pryzmat pentagonalny, który wszakże jest pryzmatem podwójnego odbicia, a więc nieodwracającym, ale pryzmat pentagonalny dachowy, czyli odwracający. Aby w wizjerze lustrzanki pojawił się prawidłowy nieodwrócony obraz (obraz nie odbity lustrzanie), ważne jest, aby zachować parzystą liczbę odbić na drodze światła od obiektywu do wizjera. W lustrzance zastosowany jest pryzmat pentagonalny tzw. „odwracający”, który zawiera jedno z luster w wersji „dachowej”, będące w istocie dwoma lustrami. Taki pryzmat realizuje więc trzy odbicia, zapewniając wraz z lustrem wmontowanym w korpus aparatu fotograficznego, parzystą liczbę czterech odbić. Obraz więc będzie nieodwrócony, niezależnie od istnienia na jego drodze soczewkowego obiektywu i optyki wizjera będącego de facto okularem.

 

 

Ostatnia aktualizacja strony: 2018-01-27
strona główna